اجازه هست سفر کنم به رویاهام؟

میخوام یه بار دیگه چشمامو ببندم  و تو رویاهام زندگی کنم و تو خیالم تنهای تنها باشم و زانوهامو بین دستای سرد و کوچیکم قایم کنم تا از بی ‍‍‍‍‍‍پناهی باز خم نشه و نلرزه....

یه سال گذشت از آوارگی از اون حسی که لرزش به زانوهام انداخت و دستامو سرد و
لرزون و تنها کرد از اون حسی که  باعث شد تا دستم کوچیک و کوچیکتر شه و تنفر رو تو دلم راه بدم و چشمامو خونه ی اشک های غریب روی گونه هام کنم. آره گذشت و داره میگذره و تنها چیزی که باقی مونده از سال گذشته برام یه یادگاری هست روی قلبم....

چشمامو میبندم و باز عاشق میشم مثل کبوترای تو آسمون پرواز میکنم مثل خرگوشایی که تو جنگل شیطونی میکنن شیطنت میکنم

مثل اردک ها روی آب شناور میشم

مثل ماهی ها ته آب شنا میکنم و آخر مثل یه جسد میخوابم توی خاک تا به اصل خودم برگردم....

یه آسمون نیلی یه دریای بی کران یه جنگل سبز و مخوف .... و یه قبر با یه سنگ
که روش حک میشه :

نه تو مرا خواستی

نه مهتاب نه خورشید

 نه دریا و نه جنگل

فقط عشق مرا خواست و خاک

با این سنگ سرد که گرمای
وجودمو عشقمو پنهون میکنه از تو و دنیا و کسایی که هرگز منو نخواستن....

عاشق رز مشکی ام کاش برایم رز عذا دار هدیه آورید تا تنها نباشم در آغوش خاک و
در پناه سنگ

میخوام قدم بزنم کنار ساحل و چشم بدوزم به افق تا خورشید غروب کنه ....

پاهای سردمو بین ماسه های گرم و سوزان فرو میکنم و آروم قدم بر میدارم و با یه چوب که بین انگشتای دستم محکم گرفتمش روی شن و ماسه ها خط میکشم شاید این تنها چیزی باشه که ازم میمونه... باد دست نوازشش را بلند میکنه و آروم بر سر و رویم میکشه و از سرم شالم را یادگاری برمیداره ... نگاهم را از شالم که بین زمین و آسمون داره میره برمیگردونم و به پاهام که موج آروم نوازشش میکنه میدوزم 

چوب رو میندازم زمین و به خورشید که تا کمر توی آب رفته میدوزم دستان نارنجی رنگش را دراز کرده و دعوتم میکنه کنارش برم ....

دست در دستان خورشید میگذارم و از عشق لبریز میشم و اشک دیوونه ام میکنه ....

به سوی خورشید توی موج ها که مدام بر سر و رویم میکوبند میروم تا در آغوشش زیر آب گرم شوم .... و از عشق رها شوم و دیگر عاشق نشم